‘Playtime’ volgt twee parallelle lijnen die elkaar uiteindelijk kruisen in een hypermoderne, glanzende maar desoriënterende versie van Parijs. Amerikaanse toeristen landen op Orly voor een kort bezoek aan de stad, terwijl Monsieur Hulot intussen in dezelfde omgeving probeert zijn weg te vinden en werk te zoeken. In deze wereld van glas, staal en spiegelende oppervlakken raakt Hulot voortdurend gedesoriënteerd. Contacten worden moeilijk gelegd, gesprekken lopen mis en de stad zelf lijkt eerder een labyrint van moderniteit dan een herkenbare plek. De toeristen en Hulot bewegen onafhankelijk van elkaar door dezelfde ruimtes, tot hun paden elkaar uiteindelijk kruisen in het pas geopende, chique restaurant Royal Garden, waar de moderne façade langzaam maar zeker begint te desintegreren in georganiseerde chaos.

De film is bovendien in 4K gerestaureerd, waardoor de architecturale precisie, de visuele gelaagdheid en Tati’s minutieuze choreografie van mensen en ruimte opnieuw scherp en indrukwekkend tot leven komen.

★★★★★ “A film that begins coldly and gradually fills with life, defined throughout by its sparkling imagination” – Radio Times
★★★★★ “The greatest film ever made” – Little White Lies
★★★★★ “Tati’s 1967 masterpiece still holds up as a feast of subtle sight gags, playful noise and, above all, visual wonders” – Time Out
★★★★★ “Comedy has rarely been so intricate, incisive and inspired” – Empire Magazine
★★★★ (van 4) “Playtime is a peculiar, mysterious, magical film” – Roger Ebert
★★★★★ “Tati’s most brilliant film, a bracing reminder in this all-too-lazy era that films can occasionally achieve the status of art” –New York Times