‘Mon oncle’ is de tweede Hulot-film en Tati’s eerste kleurenfilm, en het is een hilarische aanklacht tegen al dat gemechaniseerde en consumentenleven. De film leverde Tati zelfs een Oscar op voor Beste Buitenlandse Film.

‘Mon oncle’ speelt zich af tussen twee werelden die elkaar scherp contrasteren: een hypermoderne, steriele woonwijk en een meer traditionele, levendige omgeving. In het ultramoderne huis van de familie Arpel is alles geautomatiseerd en strak georganiseerd, maar juist daardoor is er weinig ruimte voor spontaniteit of spel. Hun zoon Gérard groeit op in deze gecontroleerde omgeving en verveelt zich zichtbaar. De komst van Monsieur Hulot (gespeeld door Tati zelf), de broer van Madame Arpel, brengt verstoring in deze zorgvuldig geordende wereld. Hulot zijn nonchalante en speelse manier van leven botst voortdurend met de logica van efficiëntie en design, wat leidt tot een reeks komische situaties. Tegelijkertijd wordt hij voor de jonge Gérard een onverwachte bron van verbeelding en vrijheid. Om zijn invloed te beperken wordt Hulot zelfs aan het werk gezet in de plasticfabriek van zijn schoonbroer, waar hij opnieuw chaos veroorzaakt binnen een systeem dat net perfect wil functioneren.

De film is in 4K gerestaureerd, waardoor de visuele precisie van Tati’s mise-en-scène, de architectuur van de moderne wereld en de fysieke komedie nog sterker tot hun recht komen. ‘Mon oncle’ markeert zo de overgang naar Tati’s meer analytische en visueel gecomponeerde cinema, waarin humor ontstaat uit ruimte, ritme en de botsing tussen mens en moderne omgeving.

★★★★★ “The comic jabs — Tati makes brilliant use of a gaudy, gurgling fish fountain — never overwhelm the humanity of these disparate characters” – Time Out
★★★★ (van 4) “Tati is the great philosophical tinkerer of comedy” – Roger Ebert
★★★★ (van 4) “Tati comments directly on the changes in French society” – The Dissolve