Renoir

In ‘Renoir’ volgt de camera een jong meisje dat haar plek probeert te vinden in een wereld die te groot en te complex aanvoelt. Terwijl haar vader langzaam achteruitgaat en haar moeder onder zware druk staat, ontdekt ze via ontmoetingen met verschillende volwassenen hoe kwetsbaar, mooi en pijnlijk het leven kan zijn. De film wordt gedragen door een ingetogen en observerende stijl, waarin kleine momenten grote emoties blootleggen.

Met deze film bouwt de Japanse regisseur Chie Hayakawa verder op het internationale succes van ‘Plan 75’ (2022), dat in Cannes werd bekroond en wereldwijd lof oogstte om haar sobere stijl en scherpe sociale thematiek. Hayakawa maakte eerder onder meer ‘Ten Years Japan’ (2018), ‘Niagara’ (2014) en diverse korte films, waarin ze telkens menselijke kwetsbaarheid centraal stelt. Hayakawa baseerde zich op haar eigen kindertijd, toen haar vader stervende was. De vorm doet denken aan de impressionistische stijl van de Franse schilder Renoir. Haar film bevat ook een reproductie van een van zijn schilderijen, Irène Cahen d’Anvers. Dat is niet voor niets: die reproductie kreeg ze destijds van haar vader en gaf deze uitzonderlijk poëtische film zijn titel.

Een belangrijke rol is weggelegd voor Hikari Ishida, een gerenommeerde Japanse actrice die bekend werd met films als ‘Aitsu’ (1987), ‘Tenkôsei’ (1982) en ‘Rebirth of Mothra’ (1996).