Mémoire de fille

Parijs, 2020. Annie Ernaux wordt uitgenodigd om haar nieuwste boek te signeren in Rouen, de stad waar ze opgroeide. Die terugkeer brengt haar terug naar de zomer van 1958, toen ze zeventien en een half was. Als meisje uit een katholiek gezin op het Franse platteland wil Annie losbreken uit haar vertrouwde omgeving. Ze gaat aan de slag als begeleider op een zomerkamp, vastbesloten om nieuwe ervaringen op te doen en haar grenzen te verleggen. Maar de werkelijkheid pakt anders uit. Tussen de andere begeleiders valt Annie op door haar onschuld en naïviteit, waardoor ze al snel een mikpunt wordt. De iets oudere, aantrekkelijke hoofdbegeleider kiest Annie uit als zijn volgende verovering en weet haar te verleiden met hem naar bed te gaan. Het is Annie’s eerste seksuele ervaring maar de ontmaagding is allesbehalve teder. De ervaring blijft haar nog tientallen jaren achtervolgen en de schaamte en vernedering laat diepe sporen na in haar identiteit. Door terug te keren naar haar verleden probeert Annie het zeventienjarige meisje dat ze ooit was beter te begrijpen, en te ontdekken hoe herinneringen zich blijvend in een lichaam kunnen nestelen.

Tip van Hil
IFA-programmeur Hil van der Wal ondersteunt dit najaar onze programmeur, en tipt deze film: “Mémoire de fille is een gelaagde film over lichamelijke autonomie en hoe opgelegde gendernormen doorwerken in hoe je naar jezelf, je grenzen en je verlangens kijkt. Regisseur Judith Godrèche geeft alle ruimte aan de verwarring en schaamte van de jonge Annie en aan de complexiteit en tegenstrijdigheden van haar ervaringen. De film geeft scherp weer hoe patriarchale machtsstructuren achter haar gedrag schuilgaan, dat maakt dit voor mij echt een must-see.”

★★★★ “Niet alleen een prachtige film vanwege de achterliggende thematiek, maar voor de echte Francofiel een genot voor het oog en voor het oor” – Cinemagazine
★★★★ “Een genuanceerde, ambivalente verkenning van een eerste seksuele ervaring” – de Volkskrant
“De complexiteit die Godrèche haar hoofdpersoon toestaat resulteert in een dapper genuanceerde film” – Filmkrant (geeft geen sterren)