Donnie Darko + inleiding

Deze vertoning van ‘Donnie Darko’ wordt ingeleid door film- en literatuurwetenschapper dr. Steven Willemsen, universitair docent aan de Rijksuniversiteit Groningen en auteur van Impossible Puzzle Films: A Cognitive Approach to Contemporary Complex Cinema. In zijn werk onderzoekt hij hoe complexe verhaalvormen in film spelen met onze verwachtingen en interpretaties – een uiterst passende invalshoek bij het mind- and time-bending ‘Donnie Darko’.

Reguliere voorstellingen van ‘Donnie Darko’ vind je hier. 

‘Donnie Darko’ is een van die zeldzame cultfilms die een generatie niet alleen beschouwde, maar waarin ze zichzelf herkende. Regisseur Richard Kelly schetst een ongemakkelijk beeld van de jaren tachtig, met keurige buitenwijken, behoudende normen en waarden, strenge schoolregels en volwassenen die doen alsof alles onder controle is. Met zijn beklemmende sfeer en duistere mysterie groeide dit debuut uit tot een van de meest kenmerkende films van de vroege jaren nul.

Nadat Donnie op onverklaarbare wijze aan de dood ontsnapt wanneer een vliegtuigmotor zijn slaapkamer verplettert, raakt hij steeds verder verstrikt in mysterieuze visioenen en de hypocrisie van de volwassen wereld om hem heen. Tussen coming-of-age-drama, nachtmerrie en apocalyptische satire blijft ‘Donnie Darko’ ook vijftienentwintig jaar later een definiërende klassieker over het opgroeien op het moment dat de wereld zelf uit het lood lijkt te staan. 4K-restauratie van de theatrical cut, de versie die de regisseur altijd als zijn eigen ultieme visie heeft gezien.

★★★★★ “Donnie Darko rightly made a star of Gyllenhaal” – Irish Times
★★★★★ “A movie with something of Back to the Future, Twin Peaks, American Beauty and of course Harvey” – Guardian
★★★★ “A mini-masterpiece that marks the arrival of brave new talents in Gyllenhaal and Kelly. Cult glory beckons” – Empire Magazine
★★★★⯨ “Excitingly original indie vision” – Entertainment Weekly
★★★★ “It flutters, like a mischievous butterfly, above the despairing hands of easy description.” – Washington Post
★★★★★ “An apocalyptic sweat chamber nervously situated between complacency and heartbreaking could-have-been hopefulness” – Slant Mag