Klassieker in Slieker: Sátántangó

Hongarije, Duitsland, Zwitserland, 1994, 439'
Regie : Béla Tarr
Acteurs : Mihály Vig, Putyi Horváth, Lásló feLugossy

Prachtig, meeslepend en indrukwekkend
Het klinkt ongelooflijk: een werkdag lang naar een film kijken zonder je te vervelen. Toch is dat het effect van Béla Tarrs betoverende beelden die de kijker langzaam meeslepen in een vertelling die het verstrijken van de tijd invoelbaar maakt. Dit 7,5 uur durende magnum opus is een symfonie in zwartwitbeelden, een meesterproef van beeldend vertellen. ‘Sátántangó’ (naar de roman van László Krasznahorkai) volgt de bewoners van een Hongaars dorpje na de val van het communisme. Prachtig, meeslepend en indrukwekkend.

De communistische utopie is ingestort
Tarr situeerde de handeling in een morsig Hongaars dorpje; de protagonisten zijn de werknemers van een voormalige collectieve boerderij. De communistische utopie is ingestort, maar geen van de dorpelingen slaat de vleugels uit; ze beschikken over geld, maar kiezen voor een ledig bestaan in de kroeg of in het bed van de overspelige vrouw van Schmidt. Dan doemen geruchten op dat de doden uit hun graven zijn opgestaan…

Pauze
Uiteraard heeft deze films een aantal pauzes: een lunchpauze rond 12:20 uur en een kortere koffiepauze rond 15:25 uur.

Trilogie
‘Sátántangó’ (1994) – veelgeprezen allegorie over de val van het communisme in Oost-Europa – behoort met ‘Damnation’ (1988) en ‘Werckmeister harmóniák’ (2000) tot een trilogie die tot stand kwam in samenwerking met de Hongaarse romanschrijver en scenarist László Krasznahorkai. Alle drie de films zijn op te vatten als commentaar op de kwetsbaarheid van de menselijke beschaving; onverwachte, bedreigende ontwikkelingen blijken het dierlijke in de mens omhoog te brengen en doen de onderlinge solidariteit in een besloten gemeenschap snel teniet.

De Filmkrant
‘Zij bestaan dus nog: filmmakers die alle commerciële wetten tarten en doen wat zij menen te moeten doen. Dat is prijzenswaardig.’

Voorstellingen

DELEN: