De spiegel

Sovjet Unie, 1974, 107'
Regie : Andrej Tarkovski
Acteurs : Filipp Yankovskiy, Margarita Terekhova, Ignat Daniltsey

Nostalgie, weemoed en dromen
Tijdens een zware zenuwinzinking herbeleeft de hoofdpersoon zijn jeugd. Beelden van zijn geliefde moeder, zijn eerste vriendinnetje en het huis van zijn kinderjaren trekken voorbij. Nostalgie, weemoed en dromen: Tarkovski noemde ‘De spiegel’ zijn meest persoonlijke film – wat het publiek niet verhinderde de regisseur boze brieven te schrijven waarin hij gekapitteld werd vanwege ‘het hermetische karakter’ van de film. De film ondervond zo’n weerstand van de Sovjet autoriteiten dat Tarkovski met gedachte speelde om te stoppen met regisseren. Brieven van aanhangers weerhielden hem hier van. In de inleiding van ‘De verzegelde tijd’ citeert hij zo’n brief: ‘Ik ben u dankbaar voor ‘De spiegel’. Ik heb precies zo’n jeugd gehad. Hoe kon u dat weten?’

Korenvelden
Complex is ‘De spiegel’ zeker: heden en verleden lopen door elkaar, het scenario is grillig en het spel is vaak geïmproviseerd. ‘De spiegel’ is dan ook dé archetypische Tarkovski-film, waarin de menselijke ziel zich metafysisch verheft boven vriendelijk wuivende korenvelden. ‘Ik geloof dat genezing ontstaat door een spirituele crisis’, schreef Tarkovski, ‘een spirituele crisis is een poging om zichzelf te vinden.’

Meest persoonlijke werk
Dit meest persoonlijke werk van Tarkovski is een mengeling van jeugdherinneringen, nieuwsbeelden en gedichten van Tarkovski’s vader, en dé archetypische Tarkovski-film. Nieuwe restauratie.

Voorstellingen

za 2 november 2019
15:30
Blauwe Zaal
DELEN: